داخل  یکی از اتاقهای شهرداری یک شهر کوچک نشسته ایم. در اتاق رو به روی در سالن آمفی تئاتر شهرداری باز میشود که درست در همان لحظه  پر از جمعیت است . نشست استاندار با جوانان شهر. نگاه ما( سه دختر ) بی اختیار به جمعیت داخل سالن میافتد و شاید  نگاه جمعیت  هم به ما. بعد کسی می آید و میگوید خواهران خواهش میکنم بروید  روی صندلی های آن طرف اتاق بشینید چون پیدا هستید و برادرها دارند شما را میبینند!!!!

به خودمان نگاهی می اندازیم و متعجب از اینکه منظور طرف چیست از اینکه ما پیدا هستیم!...همکارم که خیلی بهش برخورده است  میگوید ما از جایمان تکان نمیخوریم. مرد هم که ما را در تصمیمان مصر میبیند  می رود و برای اینکه دیده نشویم  اوست که پشت سرش در را روی ما میبندد. ما سه نفر خبرنگار زن هستیم  یکی از ما چادریست و من و دیگری مانتو وشلوار ومقنعه تنمان است. معمولی معمولی، لباس فرم کارمندی...

دیروز ایمیلی از دوستی به دستم رسید ،حاوی  عکسهایی  از تجاوز پزشکی به بیمارش .    عکسها ( که معلوم بود از یک فیلم برداشته شده )پزشک یا پرستار بیمارستانی در اصفهان را  ( فرد مورد نظر  لباس ، کلاه و دهان بند سبز  اتاق عمل بر تنش بود )  درحال  تجاوز به زنی بیهوش در اتاق جراحی نشان میداد.  دوربین فیلم برداری  در محلی در سقف   اتاق عمل و به دنبال شکایت یکی از چندین بیمار این بیمارستان  کار گذاشته شده بود تا معلوم شود خطاکارکیست..