عکس از: کما
لینک از: قطار

پی نوشت: قرار بود این پست بدون شرح باشد اما کامنت یکی از دوستان که پرسیده بود "شما اگر جای  گردانندگان محصولات غذایی شقایق بودید، چه میکردید"، باعث شد چند خطی را در این جا اضافه کنم. پیش تر هم در یکی از پست ها درباره تبلیغات ساده انگارانه تلویزیونی درباره لوازم خانگی، محصولات شوینده یا مواد غذایی توضیحاتی داده بودم. اتفاقا در آن مطلب خود را جای برنامه سازان تبلیغات خوش آب و رنگ سیما قرار دادم و گفتم که به نظرم این تبلیغات پر از زنان خانه دار و آشپز و رخت شور برای بیننده هم دیگر خسته کننده شده. گاهی کمی ساختار شکنی در کار، باعث جلب توجه مخاطب میشود همان طور که تبلیغات آن برنج معروف (با هر نیتی که ساخته شده باشد)، نامش را به خوبی سر زبانها انداخت. هدف از تبلیغات هم همین است مگر نه؟! از بحث ساختار شکنی برای جلب توجه مخاطب هم که بگذریم و به دنیای واقع زندگی برگردیم، باز هم به نتیجه دیگری نمیرسیم. واقعا به نظر شما اگر آن عبارت "ویژه بانوان" که با فونت درشت در بالای تبلیغ آمده حذف میشد و در سطر اول آن هم به جای خانم های ساکن از عبارت "ساکنین" استفاده میگردید، از قدرت تبلیغ می کاست؟!
شاید به خاطر چند پست اخیرم کسانی فکر کنند که ما مته به خشخاش میگذاریم و به مسائل فرعی بیش از حد اهمیت میدهیم. اما باور کنید همین مسائل به ظاهر کوچک و بی اهمیت تاثیر به سزایی در شکل گیری فرهنگ مخاطب بازی میکند. کیست که از گستردگی تبلیغات و تاثیر پذیری خودآگاه یا ناخودآگاه مخاطب از آن اطلاع نداشته باشد یا نقش برنامه های تلویزیونی را در زندگی روزمره مان انکار کند؟ همین طور است نقش کلمات رایج در جامعه و زبان محاوره ای مردم کوچه و بازار در شکل دهی به فرهنگ عامه!
ببخشید که پی نوشت طولانی شد! اما به نظر میرسد میتوان بیش تر از این ها به این بحث پرداخت و آن رابررسی کرد. لطفا شما هم اگر چیزی به ذهنتان میرسد برایمان بنویسید.